Στα Εξάρχεια εκτυλίσσεται, τα τελευταία χρόνια, μια αέναη προσπάθεια επιβολής και τρομοκράτησης από την πλευρά του κράτους. Και αυτό γίνεται […]
Στα Εξάρχεια εκτυλίσσεται, τα τελευταία χρόνια, μια αέναη προσπάθεια επιβολής και τρομοκράτησης από την πλευρά του κράτους. Και αυτό γίνεται με τη συνεργασία της πρώην δημοτικής αρχής και τη φοβική συναίνεση της νυν, όπου και αυτή εν τέλει αποδέχεται και υπερασπίζεται τα συμφέροντα του κεφαλαίου στην περιοχή. Άλλωστε και οι δύο δημοτικές αρχές έχουν υπογράψει μνημόνιο συνεργασίας με την ηγεσία του Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.
Κάθε λογής δυνάμεις καταστολής, στρατοπεδεύουν σε διάφορα σημεία της γειτονιάς, αρματωμένες μηχανοκίνητες ομάδες, διασχίζουν με ταχύτητα καθημερινά τους δρόμους και τους πεζόδρομους των Εξαρχείων, αδιαφορώντας για την ασφάλεια των ανθρώπων και των παιδιών που ζουν εκεί. Άλλοτε κυνηγώντας σκιές μέσα στα σκοτάδια, και άλλοτε χτυπώντας και συλλαμβάνοντας κατοίκους που διαμαρτύρονται όταν τους επιβάλλουν να ζουν με μη αξιοπρεπή ποιότητα ζωής και χωρίς ασφάλεια.
Χαρακτηριστικές είναι οι αναφορές του Συλλόγου Γονέων του 36ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, όχι μόνο για το διήμερο καταστολής που βιώσαμε στο λόφο του Στρέφη στις 26-27 Απριλίου, αλλά και για τις εικόνες που συνέχιζαν να αντικρίζουν τα παιδιά του 36ου Δημοτικού και του 82ου Νηπιαγωγείου στις 28 Απριλίου. Όταν κατά την αποχώρησή τους από τα σκαλιά της οδού Ψελλού δυνάμεις των ΜΑΤ πέρασαν την ίδια στιγμή από τα ίδια σκαλιά σε αλλαγή βάρδιας. Προφανώς, αδιαφορώντας για την παρουσία των παιδιών που ήταν εκείνη τη στιγμή στο σημείο, με αποτέλεσμα να περνάνε ανάμεσα στα παιδιά αστυνομικοί με ασπίδες, γκλοπς και όπλα σε κοινή θέα. Η πρακτική αυτή ακολουθήθηκε και την Πέμπτη 8/5.
Όμως τη Δευτέρα 19 Μαΐου συνέβη κάτι που δεν έχει προηγούμενο. Στην μικρή παιδική χαρά, που βρίσκεται στον Λόφο του Στρέφη, 2 νήπια (5 και 6 ετών) μαζί με τις μαμάδες τους έπαιζαν με μικρά χαλίκια αμέριμνα στην τσουλήθρα κάτω από το άγρυπνο βλέμμα δεκάδων αστυνομικών, που έχουν στρατοπεδεύσει εδώ και μερικές εβδομάδες δίπλα στο γήπεδο μπάσκετ, στην κατάληψη του Εξωστρεφή ( ΜΑΤ, ΥΜΕΤ, Ασφάλεια, ΟΚΠΕ κτλ). Κάποια στιγμή ένας ένστολος κατεβαίνει τα σκαλάκια και πηγαίνει στα κάγκελα της παιδικής χαράς και με αυστηρό ύφος κάνει παρατήρηση λέγοντας ότι τα νήπια στην τσουλήθρα κάνουν πολύ θόρυβο, που ακούγεται μέχρι επάνω!
Όπως αναφέρει και ο σύλλογος αυτά είναι μερικά μόνο από τα περιστατικά που τρομάζουν μικρά παιδιά, καθώς παραδείγματα από την απαράδεκτη συμπεριφορά των αστυνομικών απέναντι σε επισκέπτες και παιδιά είναι πλέον σχεδόν καθημερινά. Τώρα που έχει μεγαλώσει η μέρα και φτιάχνει ο καιρός ο λόφος κανονικά θα έπρεπε να είναι γεμάτος από τα παιδιά της γειτονιάς. Αντίθετα η παρουσία της αστυνομίας έχει αναγκάσει πολλούς να επιλέγουν να μην έρχονται στον λόφο. Έτσι, ουσιαστικά, ολοκληρώνεται το σχέδιο εκτοπισμού των κατοίκων, με την καταστολή, την τρομοκρατία και την αδυναμία να απολαύσουν τους ελάχιστους χώρους ελεύθερου πράσινου στη γειτονιά τους.
Είναι σαφές πλέον πως όλη αυτή η κατάσταση αποτελεί σχέδιο πλήρους αλλαγής της γειτονιάς -του εξευγενισμού- μέσω της προσφοράς στα αρπακτικά funds που θέλουν να μετατρέψουν την περιοχή σε ένα μεγάλο τουριστικό θέρετρο και διασκεδαστήριο. Στην περιοχή αυτή, δεν χωράνε φυσικά ούτε κάτοικοι, ούτε οικογένειες, ούτε παιδιά. Συστηματικά η κυβέρνηση εξωθεί τους κατοίκους σε φυγή. Συστηματικά η δημοτική αρχή αποδυναμώνει τις παροχές προς τους δημότες στην περιοχή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ανακοίνωση κλεισίματος του Βρεφονηπιακού Σταθμού στην οδό Θεμιστοκλέους.
Απαιτούμε:
Να πάρει θέση καταδίκης άμεσα ο Δήμος για το συνεχιζόμενο όργιο τρομοκρατίας και καταστολής. Επίσης, να υλοποιηθούν οι απαιτούμενες ενέργειες προς το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, προκειμένου να απομακρυνθούν οι αστυνομικές δυνάμεις από τον λόφο του Στρέφη, ώστε ο μοναδικός χώρος πρασίνου στη γειτονιά, να μείνει ελεύθερος, προσιτός σε όλους και με τις κατάλληλες υποδομές για τους επισκέπτες.
Να φύγουν όλες οι δυνάμεις καταστολής από τα Εξάρχεια.
Να ενισχυθούν οι δημοτικές παροχές προς τους κατοίκους (βρεφονηπιακοί, λέσχες φιλίας κτλ.).
Να αναλάβει ο Δήμος τις ευθύνες του για τη συντήρηση των υποδομών του λόφου, ο οποίος στηρίζεται μόνο στο μεράκι, τα έξοδα, τον κόπο και τη φροντίδα των κατοίκων για αυτόν.
