Όλοι και όλες στη διαδήλωση για τη Στέγη Τα σπίτια και οι ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους! Τετάρτη […]
Όλοι και όλες στη διαδήλωση για τη Στέγη
Τα σπίτια και οι ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους!
Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026, 6 μμ, Πλατεία Κλαυθμώνος
Η Ανατρεπτική Συμμαχία για την Αθήνα στηρίζει την κινητοποίηση στις 11 Νοεμβρίου, μέρα Γενικής Απεργίας στην Ισπανία για την στέγαση, στην οποία καλούν δεκάδες φορείς, κινήσεις για το δικαίωμα στη στέγη, σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι και συλλογικότητες.
Βρισκόμαστε σε μια στιγμή όπου πλέον είναι αναγκαίο το δικαίωμα στη στέγη να γίνει αγωνιστικό πρόταγμα για όλους και όλες! Απέναντι σε κυβερνήσεις και δημοτικές αρχές, οι οποίες αγνοούν επιδεικτικά τις ανάγκες μας, υπερασπιζόμενοι τα συμφέροντα του τουριστικού κεφαλαίου, εντείνοντας την τουριστικοποίηση και τον εκτοπισμό μας από τις γειτονιές της πόλης μας.
Η στεγαστική κρίση που ζούμε όλο και πιο έντονα δεν έπεσε από τον ουρανό. Έχει πολιτικές αιτίες και υπάρχουν πολιτικές ευθύνες όλων των κυβερνήσεων, ειδικά από τα μνημόνια και μετά. Το σπίτι μετατρέπεται σε εμπόρευμα και επενδυτικό προϊόν, τα στεγαστικά δάνεια σε αντικείμενα αγοραπωλησίας και η αγωνία των ανθρώπων σε προσδοκώμενη απόδοση. Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα με μηδενικές πολιτικές κοινωνικής κατοικίας, σε μια περίοδο που η επιδρομή του τουριστικού κεφαλαίου οξύνει ακόμα περισσότερο το στεγαστικό πρόβλημα, και που οι όποιες πολιτικές της κυβέρνησης για τη στέγη προστατεύουν την αγορά, τα κέρδη εκμισθωτών και κατασκευαστών και τα αρπακτικά funds.
Επιπλέον, η προτεραιοποίηση του τουρισμού πολλαπλασιάζει την εμπορευματοποίηση των χρήσεων γης, αυξάνει τα καταστήματα εστίασης και διασκέδασης και υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής σε όλες τις γειτονιές με κατειλημμένα πεζοδρόμια, πλατείες και άλλους δημόσιους χώρους, ηχορρύπανση σχεδόν όλες τις ώρες και ασυδοσία απέναντι στους κατοίκους.
Κατοικίες και σχολεία βρίσκονται αντιμέτωπα με καταστροφές, όπως στην Κυψέλη λόγω του κυνηγητού του κέρδους από τους εργολάβους της Ελληνικό μετρό και η Γκράβα κόντεψε να γίνει Βιολάντα από τα ελλιπή μέτρα ασφάλειας για το φυσικό αέριο.
Συμπολίτες μας διώχνονται από τα σπίτια τους από τις τράπεζες και τους servicers, ακόμα και για μικρές οφειλές που διογκώνονται από υπέρογκους τόκους, και καλούνται να πληρώσουν τα δάνεια δύο και τρεις φορές. Την ίδια στιγμή, οι μεγαλοοφειλέτες (επιχειρήσεις κά) που οφείλουν το 70% των συνολικών οφειλών, παραμένουν αλώβητοι. Πρέπει να θυμόμαστε ότι και στην Ελλάδα υπάρχουν χιλιάδες «Μαρικάρμεν».
Σημαντικό τμήμα της κοινωνίας αδυνατεί να ανταπεξέλθει στο κόστος ενοικίου που στην Ελλάδα είναι το υψηλότερο της Ευρώπης σε σχέση με το μέσο μισθό. Στην περιφέρεια εργαζόμενοι εκπαιδευτικοί και υγειονομικοί αναγκάζονται να εγκαταλείψουν θέσεις εργασίας γιατί δεν μπορούν να βρουν σπίτι, ενώ οι φοιτητικές εστίες καλύπτουν ελάχιστο ποσοστό των φοιτητ(ρι)ών. Ενώ η προτεραιότητα των βραχυχρόνιων μισθώσεων απορροφά την προσφερόμενη στέγη, δημιουργεί ασφυκτική ζήτηση και εκτοξεύει τις τιμές των ενοικίων σε επίπεδα ανυπέρβλητα για τον λαϊκό κόσμο, που μαζί με το κόστος ενέργειας εξαντλούν τον χαμηλό του μισθό η σύνταξη.
Η μάχη για τη στέγη δεν είναι απλώς μια μάχη για τέσσερις τοίχους. Είναι η μάχη για το δικαίωμα να ζεις σήμερα και να σχεδιάζεις το μέλλον σου χωρίς να ζητάς άδεια από έναν επενδυτή. Και αυτή τη μάχη είτε θα τη δώσουμε μαζί σήμερα, είτε θα συνεχίσουμε να βλέπουμε ο καθένας μόνος του την αδικία να συνεχίζεται.
Οι διεκδικήσεις ενοικιαστών/ριων και ιδιοκατοίκων έχουν βασικό αποδέκτη το κράτος, το οποίο οφείλει να ελέγξει την κερδοσκοπία και να επιβάλει όρια στα νοίκια. Αφορά όμως και τους Δήμους, των οποίων αρμοδιότητα είναι η εξασφάλιση και προσφορά κοινωνικής και προσιτής κατοικίας ώστε να καταστήσει τους ενοικιαστές/ριες λιγότερο ευάλωτους στις εκβιαστικές απαιτήσεις των ιδιοκτητών. Σε μια πόλη όπως η Αθήνα, όπου σημαντικό μέρος του υφιστάμενου κτιριακού αποθέματος παραμένει ανενεργό και οι ελεύθεροι χώροι είναι περιορισμένοι, η δημιουργία κοινωνικής και προσιτής κατοικίας θα πρέπει να στραφεί πρωτίστως στην αξιοποίηση των υφιστάμενων κτιρίων, με έμφαση στο απόθεμα δημόσιας ιδιοκτησίας. Φυσικά, παράλληλα με την ανάγκη υπάρχουν πολλά ακόμα θεσμικά βήματα στα οποία μπορεί να προβεί η διοίκηση του Δήμου, από την παροχή νομικής στήριξης σε ενοικιαστές, την απαγόρευση της βραχυχρόνιας μίσθωσης μέσα στις πολυκατοικίες, αλλά και την εναντίωση στις επενδύσεις πολυτελών κατοικιών, ξενοδοχείων και επιχειρήσεων εις βάρος των μονίμων κατοίκων των γειτονιών.
Διεκδικούμε:
- Προστασία της πρώτης κατοικίας με κατοχύρωση ακατάσχετου της λαϊκής κατοικίας, κατάργηση εξώσεων-πλειστηριασμών, παύση αναγκαστικής εκτέλεσης και ριζική διαγραφή των χρεών των εργατικών και λαικών νοικοκυριών στις τράπεζες.
- Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ. Να πληρώσει το κεφάλαιο για την περιουσία και τα κέρδη του.
- Επιστροφή των κατοικιών που πλειστηριάστηκαν από funds και servicers.
- Επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων τόκων που έκρινε παράνομους πρόσφατα ο Αρειος Παγος
- Μέτρα για την άμεση μείωση των ενοικίων κατοικίας των λαϊκών στρωμάτων, που εκτόξευσε το airbnb και η τουριστικοποίηση πολλών περιοχών. Όχι στην εκδίωξη των κατοίκων για τα Airbnb. Διατίμηση και έλεγχος στις αυξήσεις ενοικίου, θέσπιση ανώτατου ορίου επιτρεπόμενου μισθώματος κύριας κατοικίας, γενναία επιδότηση ενοικίου και θεσμική προστασία των ενοικιαστών.
- Απαγόρευση της επέκτασης της βραχυχρόνιας μίσθωσης – κατάργησή της εντός πολυκατοικιών. Ριζικός περιορισμός τουριστικής δραστηριότητας και φορολόγηση των κερδών.Κατάργηση της golden visa, οριοθέτηση τουριστικών χρήσεων.
- Καταγραφή και διαχείριση των στεγαστικών αναγκών των κατοίκων της Αθήνας.
- Δημόσιο πρόγραμμα κοινωνικής, εργατικής και φοιτητικής κατοικίας, με την ανασύσταση του δημοσίου φορέα του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας, ο οποίος καταργήθηκε με τα μνημόνια, με κριτήρια με βάση τις υπαρκτές ανάγκες για κατοικία για όλους/ες. Με χρηματοδότηση από τους εργοδότες και το κράτος μόνο για την παραγωγή εργατικής κοινωνικής κατοικίας & άτοκων δανείων.
- Αξιοποίηση του τεράστιου κτιριακού αποθέματος του Δήμου, του Δημοσίου, των ταμείων, των τραπεζών, της Εκκλησίας και των ΟΤΑ (κλειστά ξενοδοχεία, αχρησιμοποίητες κατοικίες κ.ά.) για τη στέγαση των κατοίκων. Επανάχρηση και δέσμευση κενών κι αχρησιμοποίητων κατοικιών και κλειστών ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων για την παραγωγή κοινωνικής κατοικίας.
- Ξενώνες και δομές για πρόσφυγες, αστέγους και επιζώντα έμφυλης βίας. Η στέγαση δικαίωμα όλων, Ελλήνων – μεταναστών και προσφύγων.
- Οργανωμένες δομές φιλοξενίας του δήμου για ηλικιωμένους και ΑΜΕΑ, πλήρως εξοπλισμένες και με μόνιμο σταθερό και εξειδικευμένο προσωπικό που θα διασφαλίζει πλήρη φροντίδα και ψυχολογική υποστήριξη αυτών των ευπαθών ομάδων
